
Ten teks został umieszczony chyba dosc dawno przez Szymona. Mam z nim trochę problemów.
De schola Romana.
In tabula scholam videmus. Scholie antiquae non sunt magnae. Numerus dicipulorus parvus est. Magister et duo dicipuli sedent, libros tenent et recitant. Magister dicipulos audit. Ecce tertius puer serus venit et magistrum salutat. Magister dicipulo non gaudet. Diciouli severa magistri verba audiunt: “Ignavis semper feriae”
Postea pueri sententias pulchras ex libris poetarum cum magistro legunt: “Inter arma silent Musae” ; “Per aspera ad astra”, et: “Tantum scimus, quantum memoria tenemus”. Discipuli cum magistro disputant et magister discipulis sententias explanat. Bonus magister non praeceptis sed exemplis animos puerorum docet debet. Poetarum libri pleni sunt exemplorum. Pulchra exempla animos virorum doctorum etiam indoctum vulgus fascinant.
W tabeli ( na obrazku) widzimy szkołę.
Antyczne szkoły(chyba musi byc scholae ) nie są duże. Liczba uczniów jest mała. Nauczyciel i dwóch uczniów siedzą, trzymają książki i (głosno) recytują. Nauczyciel słucha uczniów. Oto przybywa trzeci późny (spóźniony) i pozdrawia nauczyciela. Nauczyciel nie cieszy się uczniowi.
(Diciouli) stroga słowa nauczyciela słucha: ''Gnusnym zawsze ferie''
(Postea) chłopcy z nauczycielem czytają piekne zdania z ksiązek poetów.
''W czasie wojny milczą muzy'', ''Przez trudy do gwiazd'', i ''Tyle wiemy ile pamętamy'' Cłopcy z nauczycielem (dyskutują) i nauczyciel uczniom zdania (explanat). Dobry nauczyciel nie wskazówkami, ale przykładami chłopców mysli (docere) uczyc powinien.(:?: ). Ksiązki poetów są pełne przykladów. Piękne przykłady mysli męzów wykształconych takze ludnosci niewykształconej fascynował (chyba).