

Hercules fuit filius Iovis dei et Alcmenae, mortalis feminae, quae Thebanorum regina fuit. Alcmenae filius, cui Iuno semper infensa fuit, a parvo magni roboris puerum se praebuit. Olim uxor Iovis in Herculem adhuc parvum duas serpentes misisse traditiur. Quae puerum devorare debebant. Tum parvus Hercules eas serpentes, quae sibi appropinquaverunt, cepit en anxit.
Post multos annos Hercules voluntate eiusdem Iunonis apud regem Eurystheum serviebat et multa periculosa opera efficere debebat. Eurystheus, qui vir valde timidus fuit, Herculem cum Hydra Lernaea non sine ingenti periculo pugnare iubebat. Praetera imperio eiusdem regis leonem Nemeaeum, horrible monstrum, devicit , poma Hesperidium apportavit et alios quoque periculosos labores effecit. Necavit eam aquiliam, quae Promethei iecur cotidie devorabat. Surripuit ex Tartaris Cerberum canem, cui tria capit erant. Quos labores certe iam cognovistis aut brevi tempore cognoscetis.