Praesens activi — notatka A4
A4, pionowo, skala 100%. W oknie drukowania można wyłączyć nagłówki i stopki przeglądarki. Zapis PDF jest dostępny w opcjach drukarki.
Indicativus praesentis activi to tryb oznajmujący czasu teraźniejszego strony czynnej. Koniugację ustalamy z bezokolicznika i formy pierwszej osoby: amāre, monēre, regere, capere, audīre. III na -iō jest grupą w obrębie III koniugacji.
Odmiana
| Pers. | I amāre |
II monēre |
III regere |
III na -iō capere |
IV audīre |
esse |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. sing. | amō | moneō | regō | capiō | audiō | sum |
| 2. sing. | amās | monēs | regis | capis | audīs | es |
| 3. sing. | amat | monet | regit | capit | audit | est |
| 1. plur. | amāmus | monēmus | regimus | capimus | audīmus | sumus |
| 2. plur. | amātis | monētis | regitis | capitis | audītis | estis |
| 3. plur. | amant | monent | regunt | capiunt | audiunt | sunt |
Znaczenia: amō — kocham; moneō — upominam; regō — kieruję; capiō — chwytam; audiō — słyszę; sum — jestem.
Rozpoznawanie form
- Końcówki osobowe: -ō / -m, -s, -t; -mus, -tis, -nt. Samogłoska przed końcówką zależy od wzoru; nie wystarczy dopisać końcówek do niezmiennej podstawy.
- II i III różnią się długością samogłoski w bezokoliczniku: monēre — II, regere — III (krótkie e). Bez makronów potrzebna jest znajomość form słownikowych.
- III na -iō ma capis, capit, ale capiunt; IV ma audīs, audīmus, ale audit, audiunt.
- Sum odmienia się nieregularnie. Pozostałe czasowniki nieregularne i deponentia wymagają osobnych wzorów.
Przykłady
Puella cantat. Dziewczynka śpiewa.
Librum legimus. Czytamy książkę.
Discipulī magistrum audiunt. Uczniowie słuchają nauczyciela.
Końcówka wskazuje osobę i liczbę; zaimek osobowy często można pominąć, podobnie jak po polsku. Makron oznacza długą samogłoskę, nie akcent.